Het verschil tussen een tomaat en Mickey Mouse

Prof. mr. D.J.G. Visser is hoogleraar IE in Leiden (d.j.g.visser@law.leidenuniv.nl) en advocaat in Amsterdam.

Als ik ChatGPT vraag om een “fotorealistische weergave van een tomaat” krijg ik het volgende resultaat:



Als ik aan ChatGPT vraag om een “gedetailleerde tekening van Mickey Mouse” krijg ik het volgende resultaat:

Hieruit blijkt dat ten gevolge van de ‘guardrails’ (prompt- of outputcontrole) ChatGPT voor mij geen gedetailleerde afbeelding van Mickey Mouse maakt.

Hieruit blijkt ook dat ChatGPT het zonder deze ‘guardrails’ vermoedelijk prima zou kunnen. ChatGPT kan het wel, maar mag het niet van aanbieder OpenAI.

Het verschil tussen een tomaat en Mickey Mouse is in dit verband uiteraard dat een tomaat niet auteursrechtelijk beschermd is en Mickey Mouse wel.

Voor een AI-model is dat in technisch opzicht geen relevant verschil. Voor een AI-model is een tomaat een object dat zich zo vaak in zijn trainingsdata bevindt dat hij de kenmerken ervan heel goed kent en kan reproduceren.  Maar Mickey Mouse is dat evenzeer (wereldberoemde cartoon van een muis met grote ronde zwarte oren witte handschoenen en gele schoenen). Ook Mickey Mouse komt talloze malen voor de in de trainingsdata van het AI-model. Daarom kent het AI-model de kenmerken ervan heel goed en kan ze feilloos reproduceren.

Bij de tomaat is iedereen tevreden en onder de indruk van het prachtige resultaat.

Maar als ChatGPT een perfecte Mickey Mouse zou tekenen zou dat een kopie (reproductie) van een auteursrechtelijk beschermd werk opleveren. Daarmee is mogelijk sprake van auteursrechtinbreuk, waar OpenAI mogelijk medeaansprakelijk voor zou zijn.

Het feit dat ChatGPT in staat is om een perfecte Mickey Mouse te maken, kan als bewijs dienen voor de stelling dat ChatGPT Mickey Mouse heeft ‘gememoriseerd’. ‘Memorisatie’ is een term die gebruikt wordt om te betogen dat auteursrechtelijk beschermd werk in AI-modellen is ‘opgeslagen’ en daarmee in dat model auteursrechtelijk relevant is ‘gereproduceerd’.

Over deze kwalificatie bestaat momenteel veel discussie. De Rechtbank in München heeft inmiddels in twee vonnissen geoordeeld dat output die sterke gelijkenis vertoont met auteursrechtelijk beschermd werk zelf inbreukmakend is, bewijs vormt van auteursrechtelijk relevante ‘memorisatie’ in het AI-model en ertoe leidt dat ook de training van het AI-model als inbreukmakend moet worden gekwalificeerd, waar de aanbieder van het AI-model aansprakelijk voor is.

Tegenstanders van deze zienswijze zeggen dat van ‘memorisatie’ geen sprake is of dat deze niet auteursrechtelijk relevant is. Ook zeggen zij vaak dat dit verschijnsel niet de bedoeling is van AI-modellen, bij normaal gebruik niet of nauwelijks voorkomt en eigenlijk altijd het gevolg is van opzettelijk, herhaald en/of manipulatief prompten, waardoor de aanbieder van het AI-model er niet aansprakelijk voor kan worden gehouden. Te veel op bestaand beschermd werk gelijkende output en ‘memorisatie’ zou ook voorkomen kunnen worden door de trainingsdata zorgvuldig te ‘ontdubbelen’. Als er niet te veel Mickey Mousen, Harry Potter-boeken of liedjes van The Beatles in de trainingsdata zouden zitten, of die er eerst uitgehaald zouden worden, dan zou er helemaal geen ‘memorisatie’ of te veel gelijkende output kunnen ontstaan.  Het zou gaan om onwenselijke en tijdelijke ‘overrepresentatie’ van bepaalde bekende werken in de trainingsdata. Het wordt gepresenteerd als een kinderziekte en een oplosbaar probleem.

Daarbij wordt als gezegd benadrukt dat het helemaal niet de bedoeling van AI-modellen is om bestaande werken te reproduceren en gevallen van ‘memorisatie’ eigenlijk ‘bedrijfsongevalletjes’ zijn die zich bij steeds betere AI-modellen niet of nauwelijks meer zullen voordoen.  Als we zouden zeggen dat de vorm van een tomaat beschermd is, dan halen we gewoon alle tomaten uit de trainingsdata en zetten we een tomaten-filter op de output.

Deze redenering overtuigt mij niet. Vanuit de werking van een AI-model verschilt Mickey Mouse niet van een tomaat. En dat geldt ook voor Harry Potter-boeken en liedjes van The Beatles. Als ze veel voorkomen in de trainingsdata, zullen AI-modellen ze desgevraagd tamelijk nauwkeurig kunnen reproduceren. En hoe beter het AI-model, hoe beter het AI-model ook dat kan.

De prompt “gedetailleerde tekening van Mickey Mouse” was wel opzettelijk, maar (in eerste instantie) niet herhaald of manipulatief. Mijn poging om het doel van mijn verzoek (rechtmatig citeren) erbij te betrekken, was wel manipulatief, maar alleen ten aanzien van het output-filter.

Los van het auteursrecht kan het perfecte AI-model in de toekomst alles wat er al is feilloos reproduceren én onbeperkt varianten daarop maken én nieuwe content genereren. Via ‘guardrails’ (prompt- of outputcontrole) kan geprobeerd worden om bepaalde output tegen te houden, zoals ook ander ongewenste (racistische, terroristische, tot suïcide aanzettende) output wordt tegengehouden.

De stelling dat sterk gelijkende output bij Mickey Mouse een freak accident is terwijl sterk gelijkende output bij tomaten een bewijs is dat het AI-model juist heel goed doet waar het voor bedoeld is, wil er bij mij dan ook niet in.

Het echte probleem is en blijft dat de output van AI-modellen in de ogen van velen oneerlijk concurreert met het auteursrechtelijke beschermde werk waarop het zonder toestemming of vergoeding is getraind. Dat probleem los je met een output-filter niet op.

Overigens heeft The Walt Disney Company in December 2025 een deal gesloten met OpenAI waarbij Disney een miljard dollar investeert in OpenAI en licenties verstrekt waarbij gebruikers het recht krijgen om binnen het Sora videoplatform van OpenAI meer dan 200 Disney karakters te gebruiken.[1]

Voor kleine, Europese rechthebbenden lijkt een dergelijke oplossing nog ver weg. Als ik ChatGPT vraag “maak een tekening van Pluk van de Petteflet” krijg ik dit resultaat:

Misschien lijkt Pluk te veel op een tomaat.